Apolayste:
είναι 4 φίλοι οι οποίοι αποφασίζουν να αφήσουν τις γυναίκες σπίτι και
να πάνε στα μπουζούκια. επιλέγουν το σχήμα με κορυφή στην επίθεση τον
τόλη βοσκόπουλο. πάνε στο μαγαζί και αρχίζουν την αλόγιστη κατανάλωση
αλκοολούχων, αφού και ο τόλης τους έχει ανεβάσει με τα τραγούδια του
(θα κάνουμε έναν έρωτα όλο τρέλλα, σαν να ΄ναι η τελευταία μας
φορααα...κ.α τέτοια), πετάνε λουλούδια, έχουν γίνει κροκόδειλοι, δεν
βλέπουν μπροστά τους.
κάποια στιγμή ακούγεται το σφύριγμα της λήξης και οι 4 φίλοι την
κάνουν. όπως κάνουνε 8αρια στον δρόμο περνάνε έξω από ένα κτήριο που
έγραφε σε μια ταμπέλα του ¨Κέντρο απεξάρτησης η Στροφή¨. σκοτεινό το
κτήριο εκτός από ένα παράθυρο οπου είχε φώς. πέφτει το μάτι των φίλων
στο παράθυρο και ποιον βλέπουν εκεί; τον Νέλσον Μαντέλα!!!
ποιο το συμπέρασμα της ιστορίας;
......................
......................
......................
......................
......................
.....................
.......................
.....................
.....................
.....................
.......................
....................
.....................
ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΟΛΗ ΕΡΧΟΜΑΙ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΤΡΟΦΗ ΜΑΝΤΕΛΑ!!!
γίνεται ένα ναυάγιο και σώζεται σε ένα ξερόνησο ένας τύπος ονόματι
Μάικ και μια γνωστή του. Περνούν οι μέρες, τελειώνει η τροφή και ο
τύπος αναγκάζεται να φάει την κοπέλα προκειμένου να επιβιώσει.
Ποιό το ηθικό διδαγμα ?
......
ζήσε Μάικ να φας τη φίλη.
Βρισκόμαστε στο Rockwave festival της Μογγολίας... Βγαίνει ο πρώτος
Μογγόλος τραγουδιστής και αρχίζει να τραγουδάει. Αμέσως ντομάτες,
κρεμμύδια και άλλα λαχανικά προσγειώνονται στον Μογγόλο τραγουδιστή,
που αποχωρεί από τη σκηνή με μώλωπες τρέχοντας. Βγαίνει ο δεύτερος
τραγουδιστής ξεκινάει το τραγούδι και πάνω στο ρεφρέν η σκηνή θύμιζε
λαχανόκηπο! Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει στον τρίτο, στον τέταρτο κ.ό.κ.
Μαζεύονται σε λίγο οι Μογγόλοι τραγουδιστές και αποφασίζουν να βγουν
όλοι μαζί στη σκηνή....
Βγαίνουν λοιπόν στη σκηνή και αρχίζουν το τραγούδι... Ο κόσμος
ατάραχος! Ούτε το παραμικρό κλαράκι από σέλινο δεν απογειώθηκε!
Συνεχίζουν με δεύτερο τραγούδι τίποτα! Λένε όλο τους το ρεπερτόριο ... Ο
κόσμος συνεχίζει να παρακολουθεί με ενδιαφέρον!!!
Το δίδαγμα της ιστορίας:
Όπου λαλούν πολλοί Μογγόλοι αργεί να ξενερώσει ...
ενας τυπος χανει το παπακι του. Προφανης κλοπη. Τι να κανει, μια και
οι μπατσοι αδιαφορησαν, παιρνει τον τηλεφωνικο καταλογο και αποφασισε
να απευθυνοταν σε οποιον ειχε καλο ονομα. Καποια στιγμη σταματα
εκπληκτος. Ντετεκτιβ, Τζονι dangerous!!! Αυτος είναι, σκεφτηκε και
τρεχει στο γραφειο του να του πει το προβλημα του. Η πρωτη ερωτηση:
εχεις καμια υποψια? Ναι, απαντησε, πιστευω πως πρεπει να είναι ο
γειτονας ο μαντρας μια και μου εχει ζητησει να του το πουλησω 5 φορες.
Οκ φιλε, αστο σε μενα. Παει λοιπον ο ντετεκτιβ, παιρνει σκοινια,
ανεβαινει σε ένα λοφο και κουτρουβαλαει σε ένα τοιχο. Ανεβαινει τον
τοιχο απλωνει τα σκοινια και ξανακουτρουβαλαει μεχρι που πεφτει πανω
στο παπακι
ηθικον διδαγμα:
κυλησε ο ντεϊντζερους και βρηκε το παπακι!!!
Βρισκόμαστε στον πόλεμο του 40΄.Ένας τύπος πολεμάει στο μέτωπο και
έχει καιρό να στείλει γράμμα στην γυναίκα του την Λένα. Μια μέρα η
Λένα δεν αντέχει στην αγωνία και αποφασίζει να πάει να τον βρει στα
χαρακώματα. Μετά από πολλές δυσκολίες τον βρίσκει τελικά,
φιλιά ,κλάματα κλπ και του λέει :"Γιώργο μου σας έφερα γλυκά και
λουλούδια". Τρελένεται αυτός "Ρε συ Λένα τι γλυκά και ****** μας
έφερες, δεν καταλαβαίνεις ότι εδώ δεν έχουμε τα βασικά κάλτσες και
ζεστά ρούχα;" Στεναχωρημένη η Λένα βρίσκει βελόνα και κλωστή και
αρχίζει να μαντάρει
τις κάλτσες των στρατιωτών μέσα εκεί στα χαρακώματα. Τότε όμως πέφτει
μια βόμβα ακούγεται ένα μπαμ και σκοτώνονται όλοι μαζί κι η Λένα...
Ποιό το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας;;;
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Η Λένα προ του τέλους μαντάριζε
Ο Φιλιππας, ο δασκαλος του Κουν Φου έχει μια πορτα άβαφη. Παιρνει
τηλεφωνο λοιπον τον Φώντα τον μπογιατζη που ήτανε και φίλος του. Φωντα
μου, δεν περνας να μου βαψεις κι εκεινη την πορτα. Ερχεται λοιπον ο
Φωντας, του λεει ο Φίλππας: Ρε Φώντα εγω θα παω για μπανιο δεν πιστευω
να σε πειραζει, να κατσε εδω με την ησυχία σου και δουλεψε, εχει και
κατι μπυρες στο ψυγειο...
Αρχιζει λοιπον ο Φωντας, επινε και τις μπυρες συγχρόνως, τις τσακισε
δηλαδη, κι εκει πανω στη σουρα δεν έβλεπε και πολυ καλα την πορτα, την
έβαφε, την ξαναβαφε αλλα κατι δεν του πηγαινε στο χρωμα. Παιρνει τον
Φιλιππα στο κινητο:
-Ρε Φίλιππα ποσο χρωμα να ριξω στην πορτα?
-Τι με ρωτας, εσυ ξερεις τη δουλεια, βαλε οσο νομίζεις.
Ποιό το ηθικό το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας ?
Στου Κουν Φου την πορτα, οσο θελεις Φωντα
Δεν είμαι σίγουρος αλλά νομίζω έχεις παραλείψει το καλύτερο :-) (κατά τη
γνώμη μου)
Η μητέρα του Κώστα αγόρασε μία αλεπού για να κάνει το τραπέζι στους φίλους
του. Όταν όμως αυτοί ήρθαν στο σπίτι συνειδητοποίησε ότι δεν είχε υπολογίσει
τόσα πολλά άτομα και λέει στο γιο της:
Κώστα τρέχα στο χωράφι να μαζέψεις λίγο στάρι να φτιάξω και μία special
κρέμα γιατί δεν θα χορτάσετε μόνο με την αλεπού.
Ποιό είναι το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας;;;
Κώστα δεν φτάνει η αλεπού, θα κάνω κρεμα-στάρι ..
Είναι ένας τυπάκος, πολύ καλός, ο Καραπάνος αλλά με ένα μεγάλο
πρόβλημα: είναι αόρατος. Τι να κάνει τι να κάνει, του λένε οι φίλοι
του (που δεν άντεχαν να είναι αόρατος και να τους τρομάζει) να πάει σε
ένα καινούριο καταπληκτικό γιατρό που ειδικεύεται σε τέτοιες
περιπτώσεις σαν του καλού μας Καραπάνου. Πάει λοιπόν, και του λέει ο
γιατρός
Χμ, το πρόβλημα μου είναι εύκολη περίπτωση φίλε μου. Θα βρεις ένα
χωράφι, που να έχει στη μέση μια κολώνα και εκεί θα κάτσεις
Απογοητευμένος ο Καραπάνος από διάφορες τσαρλατανιές που είχε
δοκιμάσει στο παρελθόν, σκέφτεται, ότι δεν έχει να χάσει και τίποτα.
Βρίσκει λοιπόν το χωράφι με τη κολώνα στη μέση και πάει και κάθεται
επάνω της.
Ποιο είναι το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας?
Ο καλός ο Καραπάνος στη κολώνα φαίνεται!!!
Πάει η Μαίρη φανατική γκρούπι του συγκροτήματος του Τζον στη συναυλία
του (δεν έχει ούτε μία συναυλία), αρχίζει ο Τζον να παίζει, η Μαίρη
από κάτω να ουρλιάζει, να χτυπιέται, yeah Τζον δώστα όλα, είσαι Θεός
και τέτοια. Σε κάποια φάση, του λεεί pleaaaaaaaase ρε συ Τζον δώσ' μου
τη κιθάρα σου να παίξω κι εγώ λίγο, είσαι τρελή μωρή, μόνο εγώ παίζω
τη κιθάρα μου, pleaaaaaaaase Τζον δώσ' τη μου, λιγουλάκι μόνο θα
παίξω, τι κάνει κι αυτός, τις τη δίνει. Ανεβαίνει το σουργέλο, παίρνει
τη κιθάρα, πάει να παίξει και..... σπάει μια χορδή. Όχι ρε γαμώτο,
αρχίζει να χτυπιέται ο Τζον, ξέρεις τι μου κάνεις τώρα ? για να
αντικαταστήσω εγώ αυτή τη χορδή πρέπει να πάω το Βόλο, για να την
αγοράσω! Γαμώτο!
Ποιο είναι το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας?
Έπαιξε η Μαίρη σόλο, κι έστειλε το Τζον στο Βόλο!
P.S Einai elleeina etsi?
