Λοιπόν πρώτα πρώτα το παιχνίδι είναι ΓΑΜΑΤΟ. :thumbs-up-nomi:
Όσοι παίζουν άλλα FPS και ψάχνουν για κάτι πιο "αληθινό" WWII On Line είναι η λύση. Η ρεαλιστικότητα σε όλο της το μεγαλείο. Ποιός νοιάζετε για γραφικά 3-4 ετών και για το λιγοστό lag που έχει όταν φορτώνει μετά το spawn.
Παρασκευή: Αφού κατέβηκε ο client και μπήκα μέσα (κουρασμένος όταν γυρίσαμε από το Super Market stis 9) για μισή ώρα με την πλευρά τον γερμανών. Δεν είδα δράση και έκλεισα μπαίνοντας EVE.
Σάββατο: Πάλι ως Γερμανός μπήκα μέσα το πρωί, πήρα μέρος σε μια επίθεση, και πέθανα άδοξα όταν συνομιλούσα με έναν αρχηγό ομάδας FLAK 38. Το βράδυ που μπήκα μέσα μπήκα ως ¶γγλος. Πήρα μέρος στην άμυνα μιας πόλης κάπου στο κέντρο του Βελγίου. Πέθανα κάπου 10 φορές χωρίς να κάνω ούτε ένα kill. Επίσης δοκίμασα να πετάξω ένα αεροπλάνο που διέλυσα κατά την απογείωση. Τέλος βγήκα και πήγα για ύπνο όταν προσπάθησα να ρίξω μια χειροβομβίδα που βάρεσε τον τοίχο και πέθανα.
Κυριακή. Με την επιστροφή μου από το BBQ μπήκα ως Γάλλος υπερασπιζόμενος την Ham ένα χωρίο στα Γαλλο-Βελγικά σύνορα. Χρησιμοποιώντας τακτικές που έμαθα στο στρατό!!!! κατάφερα και έκανα το 1ο kill αφού είχα πεθάνει 3 φορές και βλέπωντας από που με βαρούσαν. Έκανα spawn για 4η φορά, μέσα στο σπίτι επικρατούσε πανικός. Ο καπνός από τα καπνογόνα αποπνυκτικός. Συρόμενος πάνω στο έδαφος και υπό την κάλυψη του καπνού βγήκα έξω από το σπίτι, σήρθηκα μέχρι τα χαλάσματα του απέναντι σπιτιού που είχε διαλυθεί πριν από τα γερμανικά βομβαρδιστικά. Από εκεί είδα το κεφάλι του γερμανού που πυροβολούσε όποιον έβγαινε από το σπίτι/spawn. Σύρθηκα από πίσω του όλα αυτά τα δραματικά λεπτά, με αρκετά γερμανικά άρματα μάχης να καθαρίζουν τους υπόλοιπους τομείς γαλλικής αντίστασης μέσα στην πόλη, περνώντας λίγα δεκάδες μέτρα από εμένα. Κατάφερα και μπήκα σε ό,τι είχε απομείνει από το μισοκατεστραμένο εργοστάσιο και σιγά σιγά ανέβηκα τα σκαλοπάτια μέχρι τον 3ο όροφο που άκουγα τον γερμανό να σκοτώνει περισσότερους συντρόφους. Μπαίνωντας στο δωμάτιο δεν με πήρε χαμπάρι, έτσι αποφάσισα να χρησιμοποιήσω το μαχαίρι για να μην αποτύχω και κινήσω υποψία. Πλησίασα κοντά του και με μια μαχαιρία τον έστειλα πίσω στον Φύρρερ του. Πέρνω θέση πίσω από το παράθυρο, και κοιτώ την περιοχή. Οι γάλλοι σύντροφοί έχουν αρχίσει να βγαίνουν δειλά δειλά έξω από το σπίτι, ευχαριστώντας με στον ασύρματο (chat) για την δουλειά που έκανα. Όμως η γλύκα της νίκης δεν κράτησε για πολύ. Ένας στόλος από γερμανικά βομβαρδιστικά έδωσαν το τελειωτικό χτύπημα στην πόλη και το εργοστάσιο το οποίο βρισκόμουν. (ήταν αργάμιση και την έκανα για ύπνο).
Δευτέρα. Το πρωί βγήκα σε μια φορητή μονάδα έξω από Caudry. Μαζί με άλλους 2 γάλλους συντρόφους καταστρέψαμε 2 σταθμούς προμηθειών των γερμανών. Και με την διαβολική τύχη που είχαμε περάσαμε μόνο μερικά δεκάδες μέτρα δίπλα από ένα pz IV. Στην βάση, με τον Gerrard απόφασίσαμε να ψάξουμε τον δρόμο για το pz ενός ο martinev θα έφερνε ένα αντιαρματικό πυροβόλο για να το καταστρέψει. Το άρμα μάχης είχε πιθανόν φύγει. Περιμένωντας με τον gerrard πίσω από τους θάμνους την επιστροφή του, μου έμαθε τα κόλπα για την πιο αποτελεσματική χρήση του τουφεκιού σε κλειστές μάχες με πυροβολισμούς από το ισχύον. (γοφό). (μετά την έκανα γιατί περίμεναμε επισκέψεις).
Το βράδυ της Δευτέρας ήταν και η πιο εντυπωσιακή βραδιά. Έως τώρα όλες οι μάχες και ο χρόνος που είχα στο παιχνίδι ήταν solo σχετικά. Κάνωντας spawn στο αμυνόμενο Beaumont νοτιο-ανατολικό τομέας τα παιδία ενός τάγματος παικτών (κάτι σαν eve corp) με έβαλαν στην ομάδα τους. Teamspeak ρυθμίστηκε ώστε να ακούω τις εντολές του ταγματάρχη και των άλλων αξιωματικών. Ο στόχος είχε οριστεί. ¶μυνά με κάθε κόστος, ήταν η τελευταία πόλη πριν οι Γερμανοί πατήσουν το πόδι τους μέσα σε γαλλικό έδαφος. Περνώντας μέσα από μια περιοχή που βομβαρδιζόταν ανηλεώς από την γερμανική αεροπορία, και τα γερμανικά πυροβόλα καταφέραμε (3 άτομα) και ανεβήκαμε στο μισογκρεμισμένο κτήριο δεξιά της εκκλησίας που είχαν καταλάβει οι γερμανοί (πίσω από τον 1ο στρατιγικό στόχο της πόλης που είχαν πάρει). Στο οπτικό μας πεδίο, μια γερμανική μεραρχία πεζικού και άλλη μια μεραρχία τεθωραικισμένων κατέβαιναν από τον λόφο. Οι σκόρπιοι γερμανοί που έτρεξαν προς κάλυψη μέσα στην εκκλησία δεν πρόλαβαν να πατήσουν σε αυτή. Με την ευστοχία που με έδερνε εκείνο το βράδυ έκανα 4 μαζεμένα kills από τα 300 μέτρα με στόχους που έτρεχαν. Ο λοχίας της ομάδας που είμασταν στο ίδιο κτήριο, ζήτησε (μέσω teamspeak) από διοικητή της μονάδας εκτεταμένο βομβαρδισμό στον τομέα τον οποίο έρχονταν οι γερμανοί. Οι σφαίρες σφύριζαν δίπλα μάς από τους λιγοστούς γερμανούς που κατάφερναν να πλησιάσουν τις θέσεις μας. Το κροτάλισμα του πολυβόλου, που κατάφερε να φέρει ο Adam1, από τον κάτω όροφο έδωσε τέλος στις όποιες ελπίδες για επιβίωση είχαν οι γερμανοί γρεναδιέροι. Το πυροβολικό μας καθώς και 2 μόνο βομβαρδιστικά κατάφεραν κάποια πλήγματα στον εχθρό χωρίς όμως αυτός να χάσει την ορμή του, (χάσανε ένα φορτηγό, 2 ελαφρά άρματα pz II, ένα τεθωρακισμένο με 10 γρεναδιέρους και καμμιά 20αριά πεζικάριους). 300 μέτρα. Αρχίσαμε να πυροβολούμε προς την κατεύθυνση των γερμανών προσπαθώντας να στοχεύσουμε πεζικάριους. Κάποια δικά μας Sherman ήρθαν στο ίδιο ύψος με εμάς και άρχισαν να πυροβολούν τους γερμανούς. Όμως η τύχη της πόλης είχε προδιαγραφεί. Οι υπόλοιποι τομείς της πόλης άρχισαν να πέφτουν κάτω από το σφυροκόπημα τον γερμανών. Σύντομα μόνο 2 από τα 6 στρατιγικά σημεία της πόλης ήταν δικά μας. Οι γερμανοί από το λόφο είχαν σταματήσει στα 250 μέτρα. τα άρματα τους σφυροκοπούσαν τις θέσεις μας (είχαμε ήδη κατέβει στα χαλάσματα του σπιτιου αριστερά μιας και το δικό μας είχε διαλυθεί. Όμως δεν προχωρούσαν. Γιατί? Τί περίμεναν? Το πεζικό τους είχε εξαφανιστεί (τους είχαμε καθαρίσει όλους και δεν μπορούν να πάρουν στρατιγικά σημεία χωρίς πεζικό). Εκεί που η όλη κατάσταση είχε σταθεροποιηθεί και περισσότεροι της μονάδας μας είχαν ενυσχήσει τις θέσεις μας (κάνανε log-in και spawn), με τους γερμανούς να βαρούν τις θέσεις μας (δεν είχαμε άλλες προμήθειες για βαριά όπλα και τα κρύψαμε όλα για την τελική επίθεσή τους) χωρίς απάντηση. μετά από ένα 20λεπτο (κρυμμένοι πίσω από τους τοίχους χωρίς να κοιτάμε καν τι γίνεται απ' έξω, ακούστηκε βαρύς θόρυβος από τον αέρα που όλοι φοβόμασταν. Δεκάδες γερμανικά μεταγωγικά έφτασαν πάνω από τις θέσεις μας, μέσα σε ένα καταιγισμό βλημάτων από τα εναπομείναντα 2 αντιεροπορικά bofors, αμόλησαν καμμιά 50αριά αλεξιπτωτιστές. Τα άρματα μάχης των γερμανών ξεκίνησαν πάλι το κατέβασμα προς τις θέσεις μας. Οπισθοχωρίσαμε μέσα στην περίμετρο του κέντρου της πόλης κάπου 30 πεζικάριοι. 2 Sherman, 1 bofors, 2 αντιαρματικά. Κλειστήκαμε στα 2 bunkers και αρχίσαμε να πυροβολούμε από όλους τους φατνούς και τα παράθυρα. Από 2 πολυβόλα στις πόρτες και κάλυψη από SMG πεζικάριους, οι υπόλοιποι τυφεκιοφόροι δώσαμε έναν απελπισμένο αγώνα με το ρολόι. Οι γερμανοί κατέλαβαν και τα τελεύταία 2 στρατιγικά σημεία (κόβωντάς μας την δινατότητα για spawn). Μετά από άλλα 15 λεπτά, και άλλα 3 kilλ που έκανα, καθώς επίσης και ένα γερμανικό φορτηγό που έφαγά από μουχλιασμένη τύχη (όπως λένε οι ¶γγλοι) με την τελευταία χειροβομβίδα που είχα, η πόλη έπεσε. Και οι τελευταίοι υπερασπιστές κοίτωνταν στο παγωμένο πάτωμα του 2ου bunker.
(Στο δικό μας bunker πεθάναμε πρώτοι μιάς και είμασταν σε πιο στρατιγικό σημείο).
Ναι όλα αυτά συμβαίνουν στο παιχνίδι δεν είναι φαντασία και τα βίωσα ως απλός Γάλλος τυφεκιοφόρος.
Επίσης διαβάστε και αυτό
http://csr.wwiionline.com/scripts/services/persona/journal_entry.jsp?page=1&pid=4374&eid=3524
