Μου ζήτησε ο Tzatzikias να γράψω δυο λόγια για την ταινία μια που είναι στη Θεσσαλονίκη και δεν έχει υπολογιστή. Για όσους βιάζονται για το πόρισμα, το ταινιάκι είναι μουφάρα, όπως και αναμενόταν (το είδαμε γιατί δεν είχε νυκτερινή προβολή το Spongebob Squarepants: The Movie).
Tzatzikias: "Αποφάσισα ότι δε θα βλέπω πια καινούριες ταινίες".
Η ταινία ξεκινά με ένα flashback-εισαγωγή με γεγονότα που έλαβαν χώρα προ τριανταετίας. Βλέπουμε λοιπόν τους κλασσικούς τους αρχαιοκάπηλους αμερικάνους να πηγαίνουν να λεηλατήσουν τις κατακόμβες μιας αρχαίας εκκλησίας στη Ρουμανία. Μπαίνουν στην εκκλησία και διαπιστώνουν ότι το σπήλαιο είναι ακριβώς από κάτω τους. Θα περίμενε κανείς ότι σε αυτό το σημείο θα ψάχναν για μια ανοικτή είσοδο ή έστω θα άνοιγαν μια μικρή τρύπα με ανθρώπινα μέσα για να περάσουν κάτω. Αλλά στάσου. Αυτό θα γινόταν μόνο σε ένα ντοκυμαντέρ. Για να καλύψουν λοιπόν την έλλειψη εκρήξεων στα credits αποφασίζουν να κάνουν το βέγγικο το τρυκ και να χρησιμοποιήσουν εκρηκτικά. Σε μια εκκλησία χτισμένη πάνω απο ένα σπήλαιο. ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ότι το δάπεδο καταρρέει και πέφτουν όλοι (δυστυχως δε διαμελίζονται) αλλά το μπόνους έρχεται μετά από μισό λεπτό όταν ολόκληρη η βουνοπλαγιά καταρρέει ισοπεδώνοντας την εκκλησία όλη.
Και επιστρέφουμε στο παρόν για τα χειρότερα...
Ένας λαμπρός επιστήμων (η ειδικότητά του δε διευκρινίζεται γι' αυτό θα τον αποκαλώ δόκτωρ Βλακέντιο) ονακαλύπτει εκ νέου το σπήλαιο και καταλαβαίνει ότι πρέπει να είναι χαώδες αφού υπάρχει τρεχούμενο νερό το οποίο δεν έχει έξοδο στην επιφάνεια για πολλά μίλια (εδώ είναι ευρώπη μπάσταρδε, δε χρειαζόμαστε το ηλίθιο μετρητικό σας σύστημα). Φυσικά μιας και οτιδήποτε "ανακαλύπτει" κάποιος αμερικανός είναι δικό του αυτοδιορίζεται υπουργός πολιτισμού και περιβάλλοντος της Ρουμανίας και αποφασίζει ότι για την εξερεύνηση του σπηλαίου θα χρησιμοποιήσει "τους καλύτερους" (όχι, οι J.I. Joe δεν παίζουν στην ταινία, άν και αυτό θα βελτίωνε τουλάχιστον το soundtrack).
Φυσικά ο δόκτωρ Βλακέντιος γνωρίζει καλά τον κάθε σπηλαιολόγο του πλανήτη κι έτσι είναι σε θέση να διαλέξει με μεγάλη άνεση τους καλύτερους οι οποίοι φυσικά είναι όλοι νεαροί αμερικανοί και συμπεριλαμβάνουν έναν μαύρο και ένα θυλικό. Σε μια σύντομη περιγραφή του background της ομάδας που κάνει η ξανθιά γκόμενα που φέρνει λίγο στο Νάιδα, προκύπτει ότι οι καλύτεροι σπηλαιολόγοι του κόσμου είναι όλοι college dropouts. Το τημ συμπληρώνεται με βιολόγο γκόμενα και καμεραμάν κινέζο και μαζί με το δόκτορα Βλακέντιο ξεκινούν την κατάδυση. Πριν μπούν φροντίζουν να επιδείξουν τις μοντιφιασμένες φιάλες οξυγόνου τους σαν να σου λένε "συγνώμη που δεν ανατινάξαμε τίποτα ακόμα αλλά μην ανησυχείς, κοιτα είμαστε προετοιμασμένοι".
Από εδώ και πέρα ζητώ συγνώμη από όσους μαζίτες δεν έχουν παίξει World of Warcraft για τους παραλληλισμούς που θα κάνω αλλά είναι αναπόφευκτοι, γιατί αυτά που συμβαίνουν στην ταινία είναι ακριβώς ό,τι συμβαίνει στο WoW όταν πας να κάνεις dungeon με τυχαίο group. Οι καλύτεροι σπηλαιολόγοι δεν ξέρουν τι θα πει πειθαρχία, υπομονή, σχέδιο. Δεν ξέρουν τί κάνουν. Για την ακρίβεια δεν ξέρουν τίποτα. Τρέχουν ο καθένας όπου του καπνίσει χωρίς να δόσουν λογαριασμό σε κανένα. Όσοι έχετε κάνει μερικές απόπειρες για dungeon run με pickup party ηλιθίων ξέρετε ακριβώς την αίσθηση. Μάλιστα ένας πάει και πεθαίνει και λέει sorry. Ένα πράγμα λείπει, το wipe, και η απουσία του είναι τραγικά αισθητή γιατί είναι ο λόγος που η ταινία κρατάει μιάμιση ώρα κι είναι έτσι μια εμπειρία χειρότερη από το χειρότερο party στο WoW αφού προστίθεται και ο παράγοντας της ανίας. Στο WoW μετά τα πρώτα 3-6 wipes στα πρώτα 15-30 λεπτά τους συχτηρίζεις και πας για ψάρεμα, ενώ στο The Cave αναγκάζεσαι να υπομείνεις τους ίδιους μαλάκες για μιάμιση ώρα.
Το πρώτο πράγμα που φροντίζουν να κάνουν είναι να κλείσουν την είσοδο ανατινάζοντας ένα σετ μπουκάλες μαζί με τον δύτη. Ύστερα αποφασίζουν ότι πρέπει να βρούν μια άλλη έξοδο γιατί κανείς δεν πρόκειται να στείλει βοήθεια μέχρι μετά από δώδεκα μέρες που θα τους τελειώσουν οι προμήθειες (ναι είχαν ακριβώς τόσες προμήθειες όσο υπολόγιζαν να κρατήσει η αποστολή, αν έμεναν δυο μέρες πισω θα λιμοκτονούσαν) λες και κανείς δε θα προσέξει ότι η πρώτη στοά που πήραν κατέρρευσε αμέσως μετά. Αλλά βέβαια πέφτει και το συντριπτικό επιχείρημα ότι μιας που αυτοί είναι οι καλύτεροι του κόσμου δεν υπάρχει κανείς ικανός να τους βοηθήσει.
Καθώς προχορούν βαθύτερα η λαμπρή βιολόγος ανακαλύπτει ένα "universal" παράσιτο (πρωτότυπο; I think not) που φαίνεται ότι μολύνει όλους τους οργανισμούς και τους προσαρμόζει στη ζωή στα έγκατα της γης. Για κάποιο λόγο η προσαρμογή στη ζωή στα έγκατα της γης περιλαμβάνει φτερά και τεράστια σαγόνια. Αφού αντιμετωπίζουν ένα fiendish dire molerat (νομίζω ότι είναι πρώτου level summon στο D&D) και κάτι δαιμονικές σμέρνες αρχίζουν και έρχονται αντιμέτωποι με τα μεγάλα φτερωτά μεταλλάγματα πού όπως διακριτικά τονίζει ο σκηνοθέτης με 19847139857234 ζούμ σε ένα τατουάζ προέρχονται από τους καραγκιόζηδες looters που έπεσαν στη σπηλιά προ τριανταετίας. Αυτά, που εμφανίζονται μόνο στο τελευταίο μισάωρο της ταινίας, είναι το μόνο ενδιαφέρον θέαμα που θα δείτε, αφού η εμπνευσμένη σκηνοθεσία καταφέρνει να κάνει ένα χαώδες σπήλαιο να φαίνεται τελείως βαρετό (και οι γκόμενες είναι μπάζα). Αλλά μην περιμένετε τίποτα πρωτότυπο, βασικά είναι ripoff από εκείνο το σιχαμερό λευκό πλάσμα που ήταν διαστάυρωση alien και ανθρώπου στο τελευταίο alien (αν θυμάμαι καλά). Με φτερά. Αυτά, χάρη στο εμπνευσμένο leadership του αρχηγού της αποστολής (που εν τω μεταξύ έχει μολυνθεί από το παράσιτο και έχει αποκτήσει οξυμένη ακοή, χιαστί μάτια και κρίσεις επιληψίας) και της πειθαρχημένης ανταπόκρισης της ομάδας, αρπάζουν τον δόκτορα Βλακέντιο, ξεκοιλιάζουν τη γκόμενα Νάιδα και καρφώνουν έναν άσχετο σε κάτι σταλακτίτες χωρίς καν να προσπαθήσουν. Αφού τα βλέπεις, δεν έχουν άγχος, πλησιάζουν στο χαλαρό με την ησυχία τους, τους ψυθηρίζουν στα demonic "u r a n00b" και μετά τους σκοτώνουν.
Τέλος φτάνουν σε ένα σπήλαιο όπου και καλά φαίνεται ότι είχε γίνει μάχη μεταξύ ναϊτών ιπποτών και μεταλλαγμένων φτερωτών σπηλαιοτερατοδαιμονανθρώπων. Δεν διευκρινίζεται πώς είχε φτάσει εκεί ολόκληρος λόχος ιπποτών χωρίς καταδυτικό εξοπλισμό (μπορεί να τους βοήθησαν οι ελ). Μάλιστα στην κατεδαφισμένη εκκλησία ήταν και κάτι ψηφιδωτά που αναπαριστούσαν τους τερατάρηδες με εξαιρετική ακρίβεια άρα προφανώς οι ιππότες κατάφεραν και βγήκαν και ζωντανοί. Τώρα θα μου πείτε, οι ναϊτες ήταν guild, όχι μαλακίες. Ενδεχομένως έκαναν και το dungeon πολλές φορές και μάθαν τα κόλπα.
Το σπήλαιο αυτό λοιπόν είναι τίγκα στο μεθάνιο. Τόσο τίγκα που μπορείς να ΔΕΙΣ το μεθάνιο κι ας μας έλεγαν κάποτε ότι είναι άχρωμο. Το πρώτο πράγμα που φεύγει καρφωτό μέσα στη σπηλιά είναι μια φιάλη οξυγόνου εντούτοις δε γαμιέται το σύμπαν. ΣΑΣΤΙΣΑ σε αυτή τη χαμένη ευκαιρία για εκρήξεις. Σε αυτό το περιβάλλον θα εκτυλιχθεί και η μόνη όμορφη σκηνή του έργου, όπου ένα τερατάρι κάνει charge στην οροφή σπάζοντας κάτι σταλακτίτες οι οποίοι πέφτοντας καφώνουν τον κινέζο θανάσιμα. Είπαμε, τους είχαν για τον μπέο. Λοιπόν ο αρχηγάρας έχει διαπιστώσει χάρη στην αραχνοαίσθησή του ότι άν βουτήξουν, κάνουν λίγο αριστερά, το πάρουν ευθεία μέχρι να δουν φύκια και αρχίσουν να ανεβαίνουν θα φτάσουν στην επιφάνεια ακριβώς τη στιγμή που θα τελειώσει ο αέρας τους. Αλλά διάβολε, δεν μπορούν να φύγουν δίχως να ανατινάξουν αυτό το τόσο ΓΕΜΑΤΟ με μεθάνιο σπήλαιο, γι' αυτό προθυμοποιείται να μείνει πίσω ώστε για να τα κάνει όλα λίμπα αφού παίξει λίγο κουνγκ-φού με ένα τέρας πρώτα. Ακολουθόντας τις οδηγίες του η βιολόγος, ο αδερφός του και το αδέρφι (ελπίζω να είναι σαφής ο διαχωρισμός) φτάνουν στην επιφάνεια και γλιτώνουν. Τι είχαμε πει; Για πόσα μίλια δεν είχε διέξοδο το νερό; Ξεχάστε το αυτό, ακόμα θυμάστε την αρχή της ταινίας;
Τώρα θα περίμενε κανείς ότι θα μιλούσαν με κάποιον σχετικά με το παράσιτο. Με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ας πούμε. Αλλά είναι αμερικάνοι, δεν ξέρουν από τέτοια. Δε νοιώθουν, πως το λεμε; Θα περίμενε κανείς ότι τουλάχιστον κάποιος γιατρουδάκος θα είχε εξετάσει την υγεία τους. Αλλά μπα. Δεν παρέλειψαν όμως να πάνε για καφέ. Εκεί ο αδερφός του μακαρίτη εξέφρασε την ανησυχία του μήπως το παράσιτο εξαπλωθεί έξω από το σπήλαιο. Ακολούθως η βιολόγος αποκρίθηκε "I think it wants to get out", τον φρικάρισε δείχνοντάς του τα σταυρωτά μάτια της που έκρυβε κάτω από τα γυαλιά ηλίου και έσπευσε να εξαφανιστεί στο πλήθος. Κατάλαβες φίλε μου; Τόσους αιώνες αλώνιζαν στο σπήλαιο οι ιππότες και κανείς δε βγήκε μολυσμένος. Οι προηγούμενοι μεταλλάχθηκαν αλλά δεν πήγαν πουθενα, καθήσαν 30 χρόνια στα αυγά τους (σημειοτέον ότι είχαν και underwater breathing τα μεταλλάγματα οπότε δεν είχαν πρόβλημα να κυκλοφορήσουν). Και μόλις μεταλλάχθηκε μια γυναίκα, αμέσως να κατακτήσει τον κόσμο. Ύστερα σου λένε οι γυναίκες δεν είναι το κακό.
Νομίζω ότι το κάλυψα το θέμα. Μιας που σας είπα όλη την ιστορία δεν έχετε καμία δικαιολογία να πάτε να δείτε την ταινία. Άλλωστε το review μου είναι πιο απολαυστικό. Ακόμα κι αν δεν σας άρεσε.
Μια σημείωση: Παραδόξως ο τίτλος της ταινίας στα ελληνικά είναι η ορθή απόδοση "Η σπηλιά" και όχι κάτι τελείως corny όπως "Υποχθόνιο Μακελειό" ή "Σφαγή κάτω απ' τη γη".
