Αναθεματισμένα κινητά, που έκαναν τον κόσμο δύσκολο! Το να στείλεις πλέον μήνυμα σε γκόμενα και να την ενθουσιάσεις, απαιτεί προεργασία επιπέδου διασκέψεως ΟΗΕ!
Δεν ξέρω ποιό σκοπό εξυπηρετεί το sms. ¶γνωσται αι βουλαί του κατασκευαστή του.
Μιλούσα με ένα φίλο χθες και στοχαζόμασταν τα κακώς έχοντα των sms.
"Λύσσα κακιά, να πρέπει κάθε βράδι να της στέλνεις μήνυμα για καληνύχτα! Και κάθε πρωί μια απ' τα ίδια για να δεις πώς ξύπνησε!" Είπε και βάρεσε το χέρι του στο τραπέζι σαν σωστός άντρας. Εγώ επιδοκίμασα καθαρίζοντας τα δόντια μου με οδοντογλυφίδα. Αναρωτήθηκα αν θα κάναμε τα ίδια καραγκιοζιλίκια με τα σταθερά! Τρελλός είσαι; Μου είπε σχεδόν πνιγμένος. Να χτυπήσει το τηλέφωνο στις 12μιση για να πεις της άλλης: "Καληνύχτα μωράκι μου, όνειρα γλυκά!" Θα νομίσει πως κάποιος πέθανε και σπεύδεις να την ειδοποιήσεις! Το άλλο που το πας; Μια μέρα να απουσιάσει το μήνυμα, μπαίνουν ψύλλοι στ' αφτιά της, πως δεν την θέλεις, "Δεν είμαστε όπως παλιά!"
Αλλά και μήνυμα να στείλεις, θα γκρινιάξει αν αυτό δεν χαρακτηρίζεται από δέουσα ποιητική διάθεση. Δεν μπορείς να πεις ένα ξερό: "Καληνύχτα μωρό μου" και να το στέλνεις κάθε βράδυ. Το θέμα είναι να πρωτοτυπείς: "Θα σε δω στα όνειρα μου αγάπη..." ή "Στον ύπνο μου τα κορμιά μας γίνονται ένα και χορεύουν με τα χρώματα του ανέμου." Οφείλεις να διατηρείς την φλόγα άσβεστη! Φωτιά στον Παπανούτσο...
Τα sms επανέφεραν στην επιφάνεια και τα γλωσσικά μας κενά. Διότι, δεν μπορείς να ρίξεις την γκόμενα με μήνυμα του τύπου: "ti kaneis agapi, ola ok? Se skeftomai, cu." Όσο πιο σοβαρή η περίπτωση, τόσο πιο σωστή απαιτείται η διατύπωση και η ορθογραφία: "Τι κανεις αγαπη μου, είσαι καλα; Σε σκεφτομαι...
Τα sms δημιούργησαν μπουρδουκλώματα και στο φλερτ. Υπάρχουν πλέον άγραφοι κανόνες διαβάθμισης ερωτοτροπισμού! Διότι την πρώτη φορά το μήνυμα θα κλείσει με ένα απλό 'Χ', δηλαδή: φιλί. Την επόμενη φορά θα γράψεις: "φιλιά" και αναλόγως της φλασιάς θα κλιμακωθείς στα "φιλάκια" και στο "μάκια." Ενίοτε και με συμπληρώματα του τύπου: "Παντού" και "στα χειλάκια σου." Καταλαβένετε, αυτές οι κλιμακώσεις τρυπάνε το μυαλό και δημιουργούν εγκε-φαλλικά προβλήματα από το πουθενά.
Δράμα απ' τη ζωή βγαλμένο: Κάποτε γούσταρα μια κοπέλα και προκειμένου να συντάξω το τέλειο sms, στο οποίο θα έκανα εμφανείς τις προθέσεις μου, θα παρέμενα όμως κύριος και πριγκιπικός, συγκάλεσα συμβούλιο με δυο αγόρια και δυο κορίτσια. Ο ένας ήταν πιο ντόμπρος, ο άλλος πιο ρομαντικός, η μια ήταν πιο 'γκόμενα' και η άλλη πιο... 'μπετατζής.' Φαντάζεστε το αποτέλεσμα. 45 λεπτά συζητούσαμε για το τι ακριβώς έπρεπε να γραφτεί, με ποια σειρά έπρεπε να μπουν οι λέξεις, ποιες θα έπρεπε να γραφτούν σε αυστηρά ελληνική και ποιες σε πιο casual διάθεση. Μέχρι και γαλλικά επιστρατεύσαμε, παρόλο που θεώρησα πως έδωσαν μια πιο φλωρέ απόχρωση. "Γράψε ρε μαλάκα πως την γουστάρεις να τελειώνουμε," έλεγε ο ένας. "Όχι, ας της ρίξει το γάντι απλώς" έλεγε ο άλλος. "Μην της μουτρώσεις που δεν μπορεί να βγείτε απόψε. C-est ne pas grave, γράψε της!" Και που τα έμαθα μωρή τα γαλλικά εγώ μπορείς να μου πεις;
Το στείλαμε το μήνυμα που μας προέκυψε 'σουβλάκι με απ' όλα'. Πέρασε και δεν (τον) ακούμπησε. Η κυρία δεν απάντησε ποτέ... Όχι για να δείτε, τσάμπα κόπος. Ούτε το ποιητικό έργο 5 ηλιθίων δεν εκτιμάνε μερικές...
Εν πάση περιπτώσει, αναρωτιέμαι αν όλες αυτες οι απείρου κάλλους στιγμές θα διαδραματίζονταν ποτέ αν υπήρχαν μόνο σταθερά τηλέφωνα. Δυσκολέψαμε τις ζωές μας με το αζημείωτο σε οικονομικό και ψυχολογικό τομέα.
